Zwartlakensteeg

Mussendak

Het dak van een 17de eeuws rijksmonument aan de Oudezijds Voorburgwal no. 128 moest vanwege restauratie gesloopt en herbouwd worden. Op dat dak leefde één van de twee mussenkolonies die de binnenstad bevolken. Om de ongeveer vijftig mussen een nieuwe omgeving te bieden, was daarom een deel van het oude, vertrouwde dak, op het binnenterrein van de Zwartlakensteeg, op een steiger nagemaakt.

De steiger was acht meter hoog en eigendom van de gemeente. Het vervangende dak kreeg ‘mussendakpannen’ die voorzien waren van invliegopeningen en die als nestelplaats kunnen dienen. Ook de takken van de wingerd die op het dak van van het pand aan de Oudezijds Voorburgwal groeide, hadden op de steiger een plek gekregen. Er waren plantenbakken neergezet met stekelige begroeiing waarin de mussen zich veilig konden voelen. En dat was nodig zijn want door de verplaatsing had de uil van de Oude Kerk een stuk beter zicht op de kolonie.

Amsterdams natuurbeleid

De afgelopen vijfentwintig jaar is de huismussenstand sterk achteruit gegaan. In 1980 waren er nog zo’n twee miljoen mussen maar dat aantal is gehalveerd. Het huidige natuurbeleid heeft als uitgangspunt dat vogelsoorten die van oudsher in de stad voorkomen een zo optimaal mogelijk leefklimaat geboden moet worden.

Update

Het mussendak was een tijdelijke oplossing. In de nabije omgeving zijn veel andere ruimtes gecreëerd waar vogels kunnen nestelen en die worden inmiddels ook door de mussen gevonden. De steiger is bij het aanleggen van nieuwe bestrating op het binnenterrein afgebroken.